banner
شهریور ۱۵, ۱۳۹۶

درمان خانگی سندرم روده‌‌‌‌‌‌‌ی تحریک‌پذیر

درمان خانگی سندرم روده‌‌‌‌‌‌‌ی تحریک‌پذیر

در اغلب موارد با یادگیری کنترل استرس و تغییر در رژیم غذایی و شیوه زندگی می‌توان نشانه‌های خفیف سندرم روده‌ی تحریک پذیر را مدیریت نمود. بهتر است از مصرف غذاهایی که موجب تشدید علایم می‌شود، خودداری گردد. همچنین به اندازه کافی ورزش نمود، مقدار زیادی مایعات در طول روز نوشید و به اندازه کافی خوابید. اگر مشکلات و علایم بیماری متوسط ​​یا شدید باشد، نیاز بیشتری به تغییرات شیوه‌ی زندگی و حتی در مواردی دارو درمانی خواهد بود.

درمان خانگی سندرم روده‌‌‌‌‌‌‌ی تحریک‌پذیر

اولین اقدام درمان خانگی که پزشک ممکن است پیشنهاد کند تهیه‌ی یک دفترچه یادداشت غذایی است. این دفترچه به فرد کمک می‌کند تا غذاهایی را که بر شدت علایم سندرم روده‌ی تحریک‌پذیر اثر می‌گذارند را جمع‌آوری نماید. برخی از غذاها ممکن است نفخ و تولید گاز روده را بدتر کنند. معمولاً غذاهایی که می‌توانند روده را تحریک کرده و باعث اسهال شوند، عبارت‌اند از:

  • قهوه و کافئین؛
  • الکل؛
  • محصولات لبنی؛
  • غذاهای چرب و سرخ شده؛
  • غذاهایی با قند بالا؛
  • فروکتوز (به طور طبیعی در عسل و بعضی از میوه‌ها یافت می‌شود و همچنین به عنوان شیرین‌کننده استفاده می‌شود.)
  • شیرین‌کننده‌های مصنوعی مانند سوربیتول، مانیتول، زایلیتول، ملتیتول؛
  • بعضی از سبزیجات (کلم، گل کلم، کلم بروکلی، تربچه، ترب کوهی،کلم بروکسل) و حبوبات نفاخ (لوبیا، عدس، باقلا، سویا، لوبیا قرمز)؛
  • برخی میوه‌های خام؛

بعضی از افراد به انواع کربوهیدرات‌های نظیر فروکتوز، فروکتان، لاکتوز حساس هستند، این نوع کربوهیدرات در برخی از دانه‌ها، سبزیجات، میوه‌ها و محصولات لبنی یافت می‌شوند. با این حال، اغلب مردم با مصرف هر غذای FODMAP  دچار ناراحتی و مشکل نمی‌شوند. نمونه‌هایی از غذاهای FODMAP شامل میوه‌هایی مانند سیب، زردآلو، تمشک، گیلاس، انبه، گلابی، آلو و هندوانه و یا آب میوه‌های حاوی هر یک از این میوه‌ها، میوه‌ی کنسرو شده در آب میوه طبیعی یا میوه خشک، سبزیجاتی مانند مارچوبه، لوبیا، کلم، گل کلم، سیر، عدس، قارچ، پیاز و نخود قهوه‌ای، محصولات لبنی مانند شیر، محصولات شیری، پنیرهای نرم، ماست، شیرینی زنجفیلی و بستنی است.

درمان خانگی سندرم روده‌‌‌‌‌‌‌ی تحریک‌پذیر

برخی از تغییرات شیوه‌ی زندگی و درمان خانگی که می‌توانند به کاهش علائم کمک کنند عبارتند از:

  • مصرف فیبر: فیبر می‌تواند یک محرک دو طرفه باشد. در صورت ابتلا به یبوست مصرف مقادیر بیشتری از غذاهای حاوی فیبر فراوان به حرکات روده کمک می‌کند. اگرچه یک رژیم غذایی حاوی فیبر فراوان ممکن است علایم یبوست را کاهش دهد، اما همچنین می‌تواند گاز روده را بدتر کرده و ناراحتی شکمی یا درد IBS را کاهش ندهد. در واقع، بعضی از افراد مبتلا به IBS پس از اضافه کردن فیبر بیشتر به رژیم غذایی خود، احساس ناراحتی شکمی بیشتری دارند. فیبر بیش از حد در یک زمان می‌تواند باعث ایجاد گاز شود که می‌تواند علایم را در افراد مبتلا به IBS تشدید کند. بهترین روش این است که به آرامی مقدار فیبر در رژیم غذایی خود را در طول یک هفته افزایش دهید. اضافه کردن فیبر به رژیم غذایی به آرامی به صورت ۲ تا ۳ گرم در روز به جلوگیری از گاز و نفخ کمک می‌کند. نمونه هایی از غذاهایی که حاوی فیبر هستند شامل غلات کامل، میوه‌ها، سبزیجات و لوبیا است. در حال حاضر توصیه می‌شود فیبر مصرفی روزانه حدود۲۰ الی ۳۵ گرم باشد. بعضی از مردم فیبر رژیمی را محدودتر می‌کنند و مکمل فیبر را مصرف می‌کنند که سبب کاهش گاز و نفخ  می‌شود. در صورت مصرف مکمل فیبر مانند متاموسیل یا سیتریکل باید به آرامی و روزانه همراه مقدار زیادی آب استفاده شود تا گاز، نفخ و یبوست را کاهش یابد. در صورت اثربخشی فیبر مصرفی بر علایم سندرم می‌تواند به صورت منظم استفاده شود.
  • نوشیدن مقدار زیادی مایعات: هر روز مقدار زیادی مایعات مصرف شود که بهترین آن آب است. الکل و نوشیدنی‌هایی که حاوی کافئین هستند روده را تحریک کرده و می‌توانند اسهال را بدتر کنند و نوشیدنی‌های گازدار می توانند گاز تولید کنند.
  • مواجه با محصولات لبنی: در صورت عدم تحمل لاکتوز شیر با ماست جایگزین شده و یا از یک محصول آنزیمی برای کمک به تجزیه لاکتوز استفاده شود. مصرف مقادیر کمی از محصولات شیر ​​یا ترکیب آنها با غذاهای دیگر نیز ممکن است مفید باشد. در برخی موارد لازم باشد که تمام غذاهای لبنی به طور کامل از رژیم غذایی فرد حذف شود. در این صورت باید از دریافت کافی پروتئین، کلسیم و ویتامین‌های B از سایر منابع غذایی مطمئن شد. می‌توان به جای لبنیات از غذاهای دیگر مانند بروکلی، اسفناج، سبزی، ماهی قزل آلا، نارنگی و نوشیدنی تقویت شده با کلسیم یا مکمل‌های کلسیم استفاده نمود.
  • پروبیوتیک‌ها: معمولاً پزشک پروبیوتیک را توصیه می‌کند. پروبیوتیک‌ها میکروارگانیسم‌های زنده هستند یا به عبارتی ارگانیسم‌های کوچکی هستند که تنها با میکروسکوپ قابل مشاهده است. این میکروارگانیسم‌ها مانند اغلب باکتری‌هایی هستند که معمولاً در دستگاه گوارش حضور دارند. مطالعات نشان داده‌اند که مصرف مقدار زیادی پروبیوتیک و برخی از ترکیبات پروبیوتیک خاص می‌تواند علایم IBS را بهبود بخشد. مکمل‌های پروبیوتیک مانند لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس به کاهش علایم IBS از جمله درد شکم، نفخ و بی‌نظمی حرکت روده کمک می‌کنند. با این حال، محققان هنوز در حال مطالعه استفاده از پروبیوتیک‌ها برای درمان IBS هستند. پروبیوتیک‌ها در مکمل‌های غذایی مانند کپسول، قرص‌ها و پودرها و برخی غذاها مانند ماست وجود دارد. برای استفاده از روش‌های مکمل از جمله پروبیوتیک‌ها و مکمل‌های غذایی باید با پزشک مشورت نمود.
  • گلوتن: تحقیقات نشان می‌دهد که برخی از افراد مبتلا به IBS زمان مصرف گلوتن (گندم و جو) نشانه‌هایی از بهبودی علایم را گزارش می‌کنند. البته این توصیه بحث برانگیز است و شواهد مبتی بر آن هنوز روشن نیست.
  • صرف وعده‌های غذایی مکرر و کم حجم: خوردن وعده‌های غذایی کمتر یا مصرف مقادیر کم‌ حجم ممکن است به نشانه‌های سندرم روده‌ی تحریک‌پذیر (IBS) کمک کند. در صورت ابتلا به این سندرم وعده‌های غذایی بزرگ می‌تواند باعث گرفتگی و اسهال شود. در صورت ابتلا به اسهال خوردن غذاهای کوچک و مکرر باعث احساس خوبی در فرد می‌شود.
  • آدامس جویدن یا نوشیدن با نی می‌تواند به بلع هوا منجر شده و باعث افزایش بیشتر گاز روده و معده شوند.
  • مصرف غذاهای کم‌چرب، کربوهیدرات پیچیده‌تر مانند ماکارونی، برنج و دانه‌های نان غلات در صورت عدم ابتلا به بیماری سلیاک مناسب است.
  • پرهیز از استعمال سیگار در کاهش علایم نقش دارد.
  • مصرف زنجبیل یا نعناع ممکن است به هضم کمک کند.
  • مدیریت استرس: هر کسی می‌تواند ناراحتی گوارشی ناشی از نگرانی یا اضطراب داشته باشد. پیدا کردن راه‌هایی برای مقابله با استرس به جلوگیری یا کاهش علایم کمک می‌کند. یادگیری کاهش استرس می‌تواند به بهبود IBS کمک کند. با کاهش استرس، فرد گرفتگی و درد کمتری را احساس می‌کند. همچنین می‌تواند علایم خود را مدیریت کند. برخی از گزینه‌های مدیریت استرس عبارتند از:

شرکت در کلاس‌های کاهش استرس و درمان آرامش‌بخش مانند مدیتیشن؛
گرفتن مشاوره و پشتیبانی؛
کاهش موقعیت‌های زندگی استرس زا تا جای ممکن؛
توجه به استراحت و خواب کافی؛
شرکت در ورزش‌های منظم مانند پیاده‌روی یا یوگا: ورزش به کاهش افسردگی و استرس و تحریک انقباض‌های طبیعی روده کمک می‌کند. در صورت غیر فعال بودن در گذشته، ورزش را به آرامی شروع و به تدریج مقدار زمانی روزانه‌ی آن را افزایش دهید. اگر مشکلات پزشکی دیگری دارید، قبل از شروع یک برنامه ورزشی با پزشک خود مشورت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.