banner
مهر ۱۸, ۱۳۹۶

علل واریکوسل

سیستم تولید مثل مردان موظف به تولید، ذخیره و حرکت اسپرم است. کیسه بیضه یک کیسه پوستی است که بیضه‌ها را نگه می‌دارد. اسپرم و هورمون تستوسترون در بیضه‌ها ساخته می‌شوند. اسپرم بالغ از طریق یک لوله پیچ خورده (اپیدیدیم) که در پشت هر بیضه قرار گرفته حرکت می‌کند و خارج می‌شود. اسپرم از مجاری اپیدیدیم با استفاده از لوله‌ای به نام وابران به پروستات منتقل می‌شود. هنگام انزال مایع منی با اسپرم در پروستات مخلوط می‌شود. سپس مایع منی حاوی اسپرم از طریق مجرای پیشابراه منتقل می‌شود و از انتهای آلت تناسلی خارج می‌گردد.
طناب اسپرمی هر بیضه را نگه می‌دارد. طناب اسپرمی همچنین حاوی رگ‌ها، شریان‌ها و اعصابی است که از این غده‌ها پشتیبانی می‌کنند. شبکه پیچیده عروق درون کیسه بیضه به خنک شدن خون قبل از انتقال آن به بیضه کمک می‌کند. در رگ‌های سالم داخل کیسه بیضه، دریچه‌های یک طرفه خون را از بیضه‌ها به اسکروتوم انتقال می‌دهند و سپس آن‌ها را به قلب می‌فرستند. گاهی اوقات خون از طریق رگ‌ها حرکت نمی‌کند و با جمع شدن در ورید باعث بزرگ شدن عروق می‌شود. واریکوسل در طول زمان به آرامی توسعه می‌یابد. با این حال هیچ عامل خطر ساز برای ایجاد واریکوسل وجود ندارد و علت دقیق آن مشخص نیست. انسداد رگ‌های بزرگتر در شکم باعث فشار بر روی رگ‌های کوچک‌تر در اسکروتوم می‌شود که به احتمال زیاد فقط در مردان بالای ۴۰ سال رخ می‌دهد. واریکوسل ناگهانی در یک مرد مسن ممکن است توسط یک تومور کلیه ایجاد شود و می‌تواند جریان خون را به یک ورید متوقف نماید. به ندرت، غدد لنفاوی متورم یا سایر توده‌های غیر طبیعی جریان خون را متوقف می‌کنند. مشکل واریکوسل در سمت چپ بیشتر از سمت راست است.
بنابراین اختلال در عملکرد عروق درون کیسه بیضه و یا وجود تومور شکمی از علل واریکوسل است. با این حال به نظر می‌رسد هیچ عامل خطر قابل توجهی برای ایجاد واریکوسل وجود ندارد. با این حال، برخی تحقیقات نشان می‌دهد که اضافه وزن ممکن است خطر بروز آن را کاهش دهد در حالی که بلندی قد خطر آن را افزایش می‌دهد.