واریس
شهریور ۲۸, ۱۳۹۶

واریس می‌تواند در هر ناحیه‌ای از بدن به وجود آید. شاید جالب باشد که تا با واریس ناحیه تناسلی زنان، ولو و واژن نیز آشنا شوید. بارداری شایع‌ترین دلیل ابتلا به واریس ولو است، ولی عوامل دیگری چون سوابق خانوادگی و چاقی و اضافه وزن نیز در ایجاد آن بی‌تأثیر نیست. معمولاً بارداری به سبب فشار بالای رحم، افزایش وزن، افزایش حجم خون و تغییرات هورمونی منحصر به فرد خود باعث بروز این نوع واریس در زنان خواهد شد، ولی با این حال در افراد غیر باردار نیز دیده شده است. تعداد بارداری بیشتر در طول دوران زندگی یک زن، شرایط را برای ایجاد زودرس واریس واژن مساعدتر خواهد کرد.

در واقع واریس واژن به سبب ادم و تورم عروقی اطراف واژن و لب‌های اطراف آن و در نتیجه تجمع خون درون آن‌ها بروز می‌کند. عروق واریسی این ناحیه نیز همانند پاها به صورت رگه‌های بنفش یا آبی و در مواردی برجسته ظاهر می‌شوند. شل شدن دیواره‌ی رگ‌ها به دنبال افزایش هورمون پروژسترون در دوران بارداری از یک سو و تحمل وزن جنین و رحم از سوی دیگر باعث تورم عروق ناحیه واژن و تجمع خون در آن در این دوران خواهد شد.
اگرچه ظاهر دل‌خراش ناشی از واریس ولو برای زنان آزاردهنده است، ولی درد ناحیه یکی دیگر از مشکلات آن‌هاست. درد معمولاً به سبب اختلال در عملکرد سیستم گردش خون و عدم توانایی عروق در دفع مواد زائد و دی اکسید کربن بروز خواهد کرد.
معمولاً واریس ولو منعی برای زایمان طبیعی مادر ایجاد نکرده و طی چند روز پس از زایمان بر طرف خواهد شد. اما این بهبودی در همه صدق نمی‌کند و ممکن است فرد نیاز به درمان داشته باشد. در اکثر موارد زنان مبتلا به واریس واژن دارای واریس در پاها به صورت هم زمان نیز هستند.
در برخی موارد علایم واریس در واژن کمی متفاوت بوده و ظاهری شبیه کرم خاکی و با رنگ تیره‌تر دارد. واریس‌های واژنی امتداد یافته به پاها معمولاً تا قسمت پشتی ران کشیده خواهند شد. واریس واژن هنگام ایستادن طولانی و یا روابط جنسی دردناک خواهد شد. تورم و ناراحتی واژن با یک احساس سنگینی و فشار همراه است.
واریس ولو به راحتی با کمک معاینه و سونوگرافی قابل تشخیص بوده و در موارد پیچیده‌تر آن می‌توان از روشهای تشخیصی نوین چون ونوگرافی، ام آر آی یا سی تی اسکن کمک گرفت. در صورتی که واریس واژن طی شش هفته پس از زایمان بهبود نیابد، باید اقدامات درمان‌ی در پیش گرفته و علت زمینه‌ای آن مانند ابتلا به بیماری نارسایی وریدی بررسی و پیگیری شود.
یکی از رایج‌ترین درمان‌های پیشنهادی، استفاده از گن فشاری ران است. فشار مستقیم ناشی از گن بر روی عروق بر تورم ناحیه غلبه می‌کند و از این طریق جریان خون را تسهیل خواهد کرد. نوع خاصی از گن‌ها دارای کمربند شانه‌ای است که هم زمان شکم را نیز بالا کشیده و فشار بر ناحیه تناسلی را کم می‌کند.
اسکلروتراپی، درمان داخل عروقی لیزری و استفاده از فرکانس رادیویی از سایر گزینه‌های درمانی پیشنهادی است. در پایان با چند تغییر ساده در سبک زندگی مانند خودداری از ایستادن طولانی مدت، دراز کشیدن به منظور استراحت در طول روز و انجام ورزش‌های مخصوص کف لگن می‌توان از این بیماری ناراحت کننده پیشگیری نمود.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.