زخم مقعد

مقعد نیز مثل هر جای دیگری از بدن ممکن است دچار زخم و التهاب شود، با این تفاوت که تمام زخم‌های درون روده‌ای نمی‌توانند همانند زخم‌های سطح پوست ایجاد درد و ناراحتی کنند تا فرد به سرعت متوجه وجود آن شود. بسته به محلی از مقعد که زخم ایجاد شده فرد احساس درد و در موارد شدید خونریزی خواهد کرد.

زخم ایجاد شده درون دیواره‌ها و خروجی مقعد می‌تواند علت‌های بسیاری داشته باشد. توجه به مکانیزم به وجود آورنده‌ی زخم، بیماری و مشکلات متفاوتی برای فرد به وجود می‌آید. در ادامه به بحث در مورد هر یک از انواع زخم مقعدی می‌پردازیم.

سندرم زخم مقعد منفرد

سندرم زخم مقعد منفرد بیماری است که هم‌زمان با ایجاد و گسترش یک یا چند زخم باز یا قرمز در راست روده رخ می‌دهد. رکتوم یک لوله عضلانی است که به پایان کولون متصل است. مدفوع از طریق مقعد از بدن عبور می‌کند. سندرم زخم مقعد منفرد یک اختلال نادر است که لزوماً به یک زخم ختم نمی‌شود و ممکن است قسمت‌های مختلف راست‌روده را مبتلا کند. این بیماری اغلب در افراد مبتلا به یبوست مزمن ایجاد می‌شود. این زخم می‌تواند منجر به خونریزی مقعدی در حین زور زدن هنگام دفع مدفوع شود.
شیوع زخم رکتال در مردان و زنان یکسان است و می‌تواند در هر سنی ایجاد شود. اکثر افراد مبتلا به زخم رکتال ۵۰ سال و یا کمتر هستند، در حالی‌که این بیماری ۲۵ درصد از افراد بالای ۶۰ سال را درگیر می‌کند. افراد مبتلا به اختلالات روانی خاص، مانند اختلال وسواسی ـ اجباری، در صورتی‌که رفتارهای نابه‌هنجار توالت را ترک نکنند در معرض خطر بالاتر ابتلا به زخم رکتوم قرار می‌گیرند. برخی بیماری‌های سیستمیک مانند زخم دهان نیز ممکن است خطر ابتلا به زخم رکتوم را افزایش دهد.
علایم و نشانه‌های ظاهری سندرم زخم مقعد عبارتند از:
  • یبوست
  • اسهال
  • خونریزی از رکتوم
  • زور زدن در هنگام دفع با وجود خروج مقدار کمی مدفوع
  • گرفتگی عضلات شکم
  • گرفتگی عضلانی دردناک مقعد
  • درد یا احساس پری در لگن
  • احساس دفع ناکامل مدفوع
  • خروج ترشحات مخاطی راست روده
  • بی‌اختیاری مدفوع
  • درد مقعد

با این حال، برخی از افراد مبتلا به سندرم زخم رکتوم منفرد ممکن است هیچ علایمی را تجربه نکنند و در حدود یک چهارم از تمام افراد مبتلا به زخم رکتوم بدون علامت هستند.

علت زخم مقعد منفرد

پزشکان معتقدند فشار یا آسیب به مقعد ممکن است باعث تشکیل زخم درون آن شود. نمونه‌هایی از شرایطی که می‌تواند به راست روده آسیب برساند عبارتند از:

  • یبوست یا مدفوع متراکم؛
  • زور زدن در هنگام دفع مدفوع؛
  • پرولاپس رکتوم (هنگامی بیرون زدن راست روده از مقعد ایجاد می‌شود)؛
  • انقباض و ناهماهنگی عضلات کف لگن (باعث کندی خونرسانی به رکتوم می‌شود)؛
  • تلاش برای خروج دستی مدفوع متراکم؛
  • نزدیکی مقعدی؛
  • درهم فرو رفتگی روده‌ها.

تشخیص زخم مقعد منفرد

در صورت بروز هر یک از نشانه‌ها باید به پزشک مراجعه شود تا علت آن مشخص و اقدام درمانی لازم صورت گیرد. زیرا بسیاری از بیماری‌های مقعدی و شرایط دیگر ممکن است علایم شبیه به این سندرم ایجاد کند. در صورت شک به وجود زخم مقعدی ممکن است نیاز باشد تا به یک پزشک متخصص گوارش مراجعه شود. پزشک برای تشخیص قطعی نیاز به معاینه و آزمایش‌های تشخیصی دارد.
قبل از ملاقات با متخصص بهتر است لیستی از علایمی را که در مدت بروز مشکل هر چند بی‌ربط، تجربه کردید به همراه تغییرات اخیر زندگی روزمره و استرس‌های محیطی، داروها و مکمل‌های مصرفی خود یادداشت کنید تا راحت‌تر بتوانید پزشک خود را از مشکل خود آگاه سازید. حتی می‌توانید یک لیست دیگر از سؤالات خود تهیه کنید تا با پاسخ داده شدن آن‌ها کمی از شدت نگرانی خود بکاهید. این سؤالات شامل:
علل احتمالی علایم من چه هستند؟
چه نوع آزمایش‌هایی نیاز دارم؟
آیا این بیماری موقت یا بلند مدت است؟
آیا درمان خاصی نیاز دارد؟
گزینه‌های درمانی من چه مواردی هستند؟
من بیماری‌های دیگری نیز دارم، چگونه می‌توان این شرایط را با هم بهتر مدیریت کرد؟
آیا نیاز به محدودیت‌های رژیم غذایی یا فعالیت وجود دارد؟
آیا یک جایگزین عمومی برای داروهای تجویز شده من وجود دارد؟
آیا به ویزیت‌های پیگیری نیاز دارم؟ اگر چنین است، هر چند وقت یک بار؟
به احتمال زیاد پزشک نیز برای تشخیص بهتر مشکل سؤالاتی از شما می‌پرسد که در صورت آماده کردن پاسخ‌های آن از قبل در اتلاف وقت صرفه‌جویی می‌کنید. این سؤالات شامل:
اولین بار چه زمانی علایم را تجربه کردید؟
آیا نشانه‌ها مداوم یا گاه به گاهی بوده است؟
علایم شما چگونه تشدید می‌شوند؟
آیا شما به تازگی مشکل یبوست داشته‌اید؟
آیا چیزی می‌تواند علایم شما را بهبود دهد؟
سپس پزشک مربوطه با توجه به پاسخ‌هایی که از شما می‌گیرد، آزمایش ها و روش‌های تشخیصی مورد نیاز را درخواست می‌کند که تست‌های تشخیصی زخم مقعد عبارتند از:
  • معاینه‌ی انگشتی مقعد: پزشک با یک انگشت پوشیده شده با دستکش به آرامی درون مقعد فرد را لمس می‌کند تا درد یا خونریزی ناحیه‌ی خاص یا وجود یک توده‌ی برجسته یا سفت درون مقعد را تشخیص دهد؛
  • سیگموئیدوسکوپی: در طول این آزمون، پزشک یک لوله قابل انعطاف با یک لنز مجهز را از طریق مقعد وارد می‌کند تا بتواند راست روده و قسمت از روده‌ی بزرگ را بررسی کند. اگر در این حین یک ضایعه دیده شود، می‌تواند یک نمونه از بافت (بیوپسی) برای آزمایش بردارد. ۵۷ درصد زخم‌های باز با این روش رویت می‌شوند؛
  • سونوگرافی: سونوگرافی یک تکنیک تصویربرداری با کمک امواج صوتی برای ایجاد تصاویر است. پزشک ممکن است سونوگرافی را برای کمک به افتراق سندرم زخم مقعد از شرایط دیگر توصیه کند؛
  • دفکوگرافی: یک روش تشخیص اصلاح شده است که در آن ابتدا یک خمیر نرم باریمی را وارد مقعد کرده سپس هنگام دفع آن، اجابت مزاج فرد تحت عکسبرداری با اشعه ایکس قرار می‌گیرد تا پرولاپس احتمالی یا مشکلات عملکرد و ناهماهنگی عضلات را نشان دهد.

درمان زخم مقعد منفرد

درمان سندرم زخم مقعد منفرد تا حد زیادی بستگی به شدت وضعیت بیمار دارد. افراد مبتلا به علایم و نشانه‌های خفیف ممکن است از طریق تغییر در شیوه‌ی زندگی خود بهبود نسبی پیدا کنند، در حالی‌که بیماران دارای علایم و نشانه‌های بیشتر و شدیدتر ممکن است نیاز به درمان داشته باشند. در مراحل ابتدایی بیماری با تغییر در شیوه زندگی و رژیم غذایی از جمله افزایش فیبر موجود در مواد غذایی تا ۲۰ الی ۳۵ گرم روزانه (برای حجیم کردن مدفوع و دفع آسان‌تر آن) و مصرف مایعات فراوان می‌توان بیماری را کنترل کرد. بهترین منابع فیبر میوه‌ها، سبزیجات و غلات سبوس دار است. خوردن میوه ها و سبزیجات با پوست بیشتر از آب میوه توصیه می‌شود. گندم و جو نیز به عنوان منابع غنی فیبر عالی هستند. نوشیدن آب و دیگر مایعات فاقد کافئین در طول روز به میزان کافی به نرم شدن مدفوع کمک می‌کند. با مصرف آب آلو و سایر نوشیدنی‌ها به مصرف مایعات خود تنوع دهید. از طرفی استفاده از نرم‌کننده‌های مدفوع و مسهل‌های حجم دهنده نیز می تواند با جذب آب به نرم شدن مدفوع و سهولت اجابت مزاج بدن اعمال زور و فشار کمک کند.
افرادی که به اشتباه به زور زدن هنگام دفع مدفوع عادت کرده‌اند نیز باید با یادگیری شل کردن عضلات کف لگن حین اجابت مزاج این عادت غلط خود را ترک کنند. پزشک می‌تواند با تکنیک‌های خاصی روش صحیح کنترل عضلات مقعدی را آموزش دهد.
در صورت وخیم‌تر بودن مشکل، ممکن است داروها و روش‌های درمانی خاصی مانند استروئید موضعی، تنقیه، سولفاسالازین و سم بوتولینوم (بوتاکس) به کاهش علایم سندرم زخم مقعد کمک کند. با این حال، این درمان برای همه اثردهی مثبت ندارد و برخی از آن‌ها هنوز درمان تجربی در نظر گرفته می‌شود.
وقتی چاره‌ای جز جراحی و برداشتن زخم باقی نمی‌ماند پزشک با کمک دو روش متفاوت این کار را انجام می‌دهد که عبارت است از:
  • جراحی پرولاپس رکتوم: در صورت وجود بیرون‌زدگی راست‌روده از مقعد پزشک با کمک رکتوسکوپی جراحی را انجام می‌دهد و بخش بیرون‌زده و درحال آسیب را حذف یا ترمیم می‌کند.
  • جراحی زخم: ممکن است فقط ناحیه‌ی زخم ایجاد شده در رکتوم را برداشته و محل آن را ترمیم کند. با این حال ممکن است پس از جراحی زخم مقعد عود کند.
  • جراحی برای برداشتن مقعد: جراحی برداشتن راست روده یک گزینه‌ی درمانی برای افرادی است که دارای علایم و نشانه‌های شدید هستند که از درمان‌های دیگر نتیجه نگرفته‌اند. جراح ممکن است مسیر روده بزرگ را به شکم باز کند (کولوستومی) و آن را به یک کیسه جمع‌آوری مدفوع وصل کند.

عوارض ناشی از جراحی زخم رکتوم ممکن است شامل خونریزی بیش از حد رکتوم، اختلال شدید عملکرد روده، تشکیل آبسه، تشکیل سوراخ در دیواره‌ی روده در زیر زخم و عفونت جراحی باشد. درمان‌های خود مراقبتی، محدودیت در زندگی و فعالیت روزانه‌ی فرد ایجاد نخواهد کرد اما در صورت جراحی زخم مقعد ممکن است فرد مجبور به ترک کارهای سنگین فیزیکی تا بهبودی کامل شود و در صورت بازگشت به محل کار باید دسترسی آسان به امکانات سرویس بهداشتی در صورت کولوستومی داشته باشد.

زخم شقاق مقعد

شقاق مقعد و زخم مقعد دردناک ناشی از آن به صورت یک ترک یا پارگی و زخم خطی در غشای مخاطی از اسفنکتر مقعد به سمت کانال و اطراف مقعد گسترش می‌یابد. شکاف ممکن است عود کند و در نهایت به زخم مقعد یا رکتوم تبدیل شود. زخم ناشی از شقاق مقعد ممکن است منجر به مرگ بافت داخل مقعدی (نکروز) و پوسته‌ریزی بافت آسیب دیده‌ی درون مقعد شود. شقاق‌های عمیق مربوط به اسفنکتر داخلی مقعد در زخم شدن و تنگی مقعد نقش دارند.
گاهی اوقات ترک ناشی از شقاق مقعد در مراحل ابتدایی ایجاد نسبتاً جزئی است و قبل از عمقی شدن و درگیر کردن لایه‌های زیرین دیواره‌ی مقعد خود به خود با طی چند هفته رعایت اصول بهداشتی و تغذیه‌ای بهبود می‌یابد. اما در برخی از موارد، بیماری به تدریج بدتر خواهد شد و نه تنها با تهاجم به عمق لایه‌های زیرین آسیب بیشتری به بافت پوششی مقعد می‌رساند، بلکه با ایجاد گرفتگی دردناک در اسفنکتر مقعد منجر به کاهش جریان خون (ایسکمی) به منطقه آسیب دیده خواهد شد. کم شدن جریان خون در زخم ایجاد شده می‌تواند بهبود آن را به تأخیر بیاندازد.
با پیشرفت بیماری شقاق مقعد و مزمن شدن آن اوضاع کمی بدتر خواهد شد. زیرا بیمار وارد یک سیکل معیوب خواهد شد، بدین صورت که از ترس درد شدید هنگام عبور مدفوع از روی زخم، از رفتن به دستشویی خودداری می‌کند و با به تأخیر انداختن اجابت مزاج خود باعث تشدید یبوست می‌شود. هر بار عبور مدفوع سفت از روی زخم مقعد آن را خراشیده و بدتر خواهد کرد.
شقاق مقعد با احتمال بیشتری در افراد جوان و میانسال و هر دو جنس رخ می‌دهد. زنانی که سابقه‌ی زایمان طبیعی داشته‌اند به دلیل زور زدن بیش از حد در زایمان‌های سخت، بیشتر در معرض خطر ابتلا به زخم شقاق مقعد هستند. به دلایل ناشناخته، شقاق مقعد در طول دوره شیرخوارگی رایج است و در حدود ۸۰ درصد از نوزادان در طول سال اول زندگی رخ می‌دهد. افراد مسن نیز مستعد ابتلا به شقاق مقعد به دلیل کاهش جریان خون به منطقه آنورکتال و مقعدی است. اطلاعات بیشتر با مراجعه به مقاله‌ی بیماری شقاق یا فیشر مقعدی چیست؟.

علت زخم شقاق مقعد

شکاف اولیه از یک آسیب مستقیم درون کانال مقعد ایجاد می‌شود و گاهی اوقات با عبور یک مدفوع بزرگ و سخت یا اسهال شدید اتفاق می‌افتد. ولی شکاف ثانویه می‌تواند از بیماری‌های زمینه‌ای مانند التهاب دیواره‌ی پوششی مقعد (پروکتیت)، بیماری التهابی روده (بیماری کرون، کولیت اولسراتیو)، لوسمی یا سرطان نشأت بگیرد.
شقاق مقعد همچنین ممکن است با رژیم غذایی کم فیبر از طریق تشدید یبوست، اختلالات فیزیکی (هیپرتروفی) در اسفنکتر مقعد داخلی و مقاربت جنسی مقعدی مرتبط باشد. همچنین وارد کردن هر جسم خارجی درون مقعد هم می‌تواند باعث ایجاد شکاف و زخم در آن شود.
حدود ۹۰ درصد از شقاق‌های مقعدی در قسمت عقبی دیواره‌ی مقعد و درست در خط وسط آن از دریچه‌ی مقعد به سمت کانال ایجاد می‌شوند. پارگی دیواره‌ی جلویی مقعد در زنان شایع‌تر است و معمولاً ده درصد شکاف‌های جلویی در آن‌ها به دلیل زایمان رخ می‌دهد. این آمار در حالی است ‌که شیوع شقاق دیواره جلویی در مردان تنها یک در صد می‌باشد. حدود دو درصد از تمام موارد شقاق مقعدی در دیواره‌ی قدامی و خلفی در طول خط وسط کانال مقعد با هم رخ می‌دهد. هنگامی که زخم مقعد از الگوی خط مستقیم پیروی نکند ممکن است یک علت زمینه‌ای مانند بیماری مسری جنسی مطرح شود. اطلاعات بیشتر با مراجعه به مقاله‌ی علل بیماری شقاق یا فیشر مقعد.

تشخیص زخم شقاق مقعد

شکایت‌های شایع بیماران از درد تیز ناحیه‌ی مقعد حین و پس از دفع مدفوع و خارش و سوزش مقعد ، خون قرمز روشن بر روی دستمال توالت یا سنگ کف سرویس بهداشتی (در ۷۰ درصد موارد) می‌تواند به خوبی پزشک را به وجود یک زخم شقاق مقعدی مشکوک کند. به دلیل درد شدید ناشی از زخم مقعد احتمالاً بیمار به راحتی اجازه‌ی معاینه را به پزشک نخواهد داد و گاهی بی‌حسی موضعی لازم است. گاهی اوقات یک برجستگی از بافت پوست بر روی خروجی مقعد مشاهده خواهد شد که نشانه‌ی شقاق مقعد است. اما ممکن است به دلیل شباهت با برجستگی‌های هموروئیدی نیز اشتباه تشخیص داده شود.
گاهی برای تشخیص زخم شقاق مقعد نیاز به استفاده از وسایلی مانند آنوسکوپ است. تست های آزمایشگاهی معمولاً برای زخم شقاق مقعد معمولی در خط وسط کانال مقعد لازم نیست. شکاف‌های غیر معمول با اشکال عجیب و غریب و خارج از خط وسط نیاز به علت‌سنجی دقیق‌تر با کمک انواع آزمایش‌های بالینی ویروس نقص ایمنی اکتسابی، عفونت، آلودگی مدفوعی و سرطان دارد. اطلاعات بیشتر با مراجعه به مقاله‌ی معاینه و تشخیص بیماری شقاق یا فیشر مقعد.

درمان زخم شقاق مقعد

شکاف و زخم ایجاد شده اگر در مراحل اولیه ایجاد باشد می‌توان آن را با پماد، حمام نشسته‌ی آب گرم، رژیم غذایی حاوی فیبر فراوان و افزایش مصرف مایعات و نرم‌کننده‌های مدفوع (اگر یبوست وجود داشته باشد) طی چهار تا شش هفته درمان کرد و التیام بخشید. امروزه‌ درمان‌های دیگری چون تزریق سم بوتولینوم و فلج عضلات به منظور کاهش گرفتگی عضله‌ی دریچه‌ای مقعد و پماد نیتروگلیسیرین که در خونرسانی بهتر نقش دارد، در موارد شدیدتر زخم شقاق مقعدی به کار گرفته می‌شود. باید در نظر داشت که هنوز مصرف این نوع پماد به دلیل وجود عوارض جانبی ناخوشایندی چون سردرد و سرگیجه بحث بر انگیز هستند. البته داروهای کم‌عارضه‌تری چون داروهای دسته‌ی مسدود‌کننده کانال کلسیم و پمادهای بی‌حسی نیز در کاهش علایم و بهبود فرد بی‌تأثیر نخواهند بود.
وقتی درمان‌های دارویی نتیجه‌بخش نباشد پزشک چاره‌ای جز انجام جراحی‌هایی تهاجمی به منظور برداشت زخم یا برداشت قسمتی از عضله‌ی دریچه‌ای مقعد نخواهد داشت. البته در کنار درمان علامتی نباید درمان علل زمینه‌ای شقاق مقعد را نادیده گرفت. اطلاعات بیشتر با مراجعه به مقاله‌های مرتبط با درمان شقاق یا فیشر مقعد.

زخم سیفلیس مقعد

سیفلیس یک بیماری مقاربتی ناشی از باکتری ترپونما پالیدوم است که در صورت عدم درمان کامل و به موقع می‌تواند عوارض طولانی‌مدتی بر جا بگذارد. علایم بیماری سیفلیس در بزرگسالان به سه مرحله‌ی اولیه، ثانویه و ثالثیه (نهفته) تقسیم می‌شود. این بیماری می‌تواند از طریق تماس مستقیم پوستی با یک زخم سیفلیس در محدوده‌ی واژن، مقعد و حتی با رابطه جنسی دهانی منتقل شود. زخم ناشی از سیفلیس را می توان در آلت تناسلی مرد، مهبل، دهان و لب‌ها و حتی مقعد رویت کرد.
زخم سیفلیس بدون درد است و برای اولین بار ممکن است با زخم ناشی از فرو رفتن مو در پوست یا یک خراش سطحی ناخن اشتباه شود. با ظاهر شدن بثورات بدون خارش بر روی کف دست و پاها و سایر نقاط بدن در مرحله‌ی دوم سیفلیس می‌توان به علت زخم مقعدی ایجاد شده در مرحله‌ی اول بیماری شک کرد. سیفلیس همچنین می‌تواند بر چشم تأثیر بگذارد و حتی منجر به کوری دائمی فرد شود که سیفلیس چشم نام دارد. زنان بارداری که به زخم‌های سیفلیسی از جمله مقعدی مبتلا هستند، آگاه باشند که احتمال انتقال بیماری به فرزندشان حین زایمان وجود دارد. هر چند این بیماری طی بارداری نیز اثرات نامطلوبی چون کاهش وزن‌گیری جنین و حتی مرده‌زایی در پی خواهد شد.

سیر بیماری زخم سیفلیس مقعد

در طول اولین مرحله از ایجاد زخم سیفلیس مقعد فرد متوجه یک یا چند زخم متعدد بر روی مقعد خود خواهد شد. زخم‌ها معمولاً (اما نه همیشه) سفت، گرد و بدون درد هستند. همین بی‌دردی زخم‌ها نکته‌ی منفی است که باعث می‌شود بیماری برای مدت‌ها دور از چشم و مخفی بماند تا بتواند به مراحل بعدی پیشرفت کند. زخم مقعدی اگر ناشی از سیفلیس باشد طی ۳ تا ۶ هفته به صورت خود به خود و بدون هیچ درمانی بهبود می‌یابد. در این مرحله بیماری و زخم ناشی از آن در ظاهر بهبود یافته است و در واقع در حالت تغییراتی برای بروز به شکل دیگری در مرحله‌ی بعد است.
در طول مرحله دوم ممکن است فرد در ناحیه‌ی زخم مقعدی خود احساس خارش کند. این مرحله معمولاً با ایجاد یک یا چند لکه‌ی قهوه‌ای و قرمز بر روی کف دست یا کف پا آغاز می‌شود. گاهی‌اوقات لکه‌ها آن‌قدر کم‌رنگ و محدود هستند که فرد متوجه وجود آن‌ها نخواهد شد. بروز تب، تورم غدد لنفاوی، گلودرد، ریزش موی ناحیه زهار، سردرد، کاهش وزن، درد عضلانی و خستگی از دیگر علایم بیماری در این مرحله است که معمولاً بدون درمان مناسب و به صورت علامتی سپری خواهد شد.
از این پس مرحله‌ی نهفته بیماری سیفلیس آغاز خواهد شد و فرد بدون هیچ نشانه و علایمی از بیماری مخفی درون بدن خود، سالیان سال بدون مشکل زندگی خواهد کرد. پس از ۱۰ تا ۳۰ سال نهفتگی، بیماری خود را با شدیدترین عارضه‌های ممکن مانند ناهماهنگی حرکات عضلانی، بی‌حسی، فلج شدگی برخی اندام‌ها، کوری و اختلال روانی بروز می‌دهد که می‌تواند در نهایت منجر به مرگ بیمار شود.
به همین سادگی نادیده گرفتن یک زخم کوچک در مقعد و نواحی دیگر (آلت تناسلی و دهان) می‌تواند جان فرد را به خطر اندازد. در حالی‌که این بیماری به راحتی در مراحل ابتدایی با کمی توجه به خود و انجام یک آزمایش خون ساده قابل تشخیص و درمان است.

تشخیص و درمان زخم سیفلیس مقعد

اگر در مرحله‌ی اولیه‌ی بیماری و با شکایت از زخم مقعد بدون درد به پزشک مراجعه شود که احتمال آن ضعیف است، پزشک می‌تواند با مشاهده‌ی زخم ناحیه‌ی مقعد به سیفلیس شک کند و با انجام یک آزمایش خون از تشخیص خود مطمئن شود. اما در مرحله‌ی بعدی که فرد بدون هیج شکایتی از زخم مقعد و سایر نواحی و با ضعف و بی‌حالی و تب مراجعه می‌کند، وجود راش پوستی یک نشانه برای بررسی سیفلیس خواهد بود اما در برخی موارد این نشانه نیز نادیده گرفته خواهد شد و پزشک بدون تشخیص صحیح بیماری را با یک آنفولانزا یا سرماخوردگی اشتباه گرفته و بیمار را نادرست درمان می‌کند. در موارد دیگر با مثبت شدن جواب آزمایش سیفلیس بیمار درمان مناسب با توجه به مرحله‌ی بیماری آغاز می‌شود.
برای از بین بردن زخم ناشی از سیفلیس باید عامل به وجود آورنده‌ی یعنی باکتری ترپونما پالادیوم را از بین برد. هیچ روش و داروی خانگی مؤثر برای درمان این بیماری وجود ندارد. درمان این بیماری در مراحل اولیه آسان خواهد بود. تجویز آنتی‌بیوتیکی قوی از جمله پنی‌سیلین می‌تواند با کشتن باکتری سیفلیس از آسیب‌های بیشتر آن جلوگیری کرده و بیماری را سرکوب کند.
گزینه‌های درمانی دیگر برای افراد غیربارداری که به پنی‌سیلین حساسیت دارند شامل داکسی‌سایکلین، تتراسایکلین و به طور بالقوه سفتریاکسون است. افراد در حین درمان و تا بهبودی کامل زخم سیفلیس خود باید از تماس جنسی با شرکای جدید و قبلی بپرهیزند. برای اطمینان از سلامت شریک جنسی فرد مبتلا، تست آزمایشگاهی برای او نیز درخواست می‌شود تا هر دو با هم تحت درمان قرار گیرند. همچنین انجام آزمایش‌های پیگیری برای تأیید از بین رفتن کامل بیماری و درمان مؤثر بیمار نیز لازم است.
با وجود اینکه بیماری سیفلیس و زخم مقعد ناشی از آن عود نمی‌کند اما یک بار ابتلا به آن و درمان صورت گرفته نمی‌تواند فرد را از ابتلای مجدد به بیماری مصون کند. با هر بار قرار گرفتن در معرض عامل سیفیلیس و روابط جنسی حفاظت نشده احتمال ابتلای مجدد به آن وجود دارد.
تنها راه جلوگیری از ابتلا به سیفلیس و زخم ناشی از آن رعایت نکاتی در رفتار جنسی است. افراد فعال از نظر جنسی حتماً باید این توصیه‌ها را در روابط جنسی خود برای کاهش احتمال ابتلا به سیفلیس در نظر بگیرند شامل:
    • برقراری رابطه‌ی جنسی با فردی که از مبتلا نبودن او به بیماری‌های مقاربتی با تست آزمایشگاهی مطمئن هستند؛
    • استفاده از کاندوم حین رابطه‌ی جنسی هر چند کاندوم سایر نقاط دارای زخم سیفیلیس مانند مقعد را پوشش نمی‌دهد.

در نظر داشته باشید با شستن آلت تناسلی، ادرار کردن و دوش واژینال پس از رابطه جنسی با فرد آلوده نمی‌توان از ابتلا به بیماری پیشگیری کرد.

1.5 2 votes
امتیازدهی به مطلب
331 دیدگاه ها
Inline Feedbacks
View all comments
محمد

با سلام… تقریبا نزدیک به یک هفته س ک در قسمت خروجی مقعد زخمی ایجاد شده و در هنگام مدفوع زخم میشود و این درد کم را ک احساس میکنم بخاطر زخم میباشد را حس میکنم… لطفاً راهنمایی کنید

clinic
Reply to  محمد

با سلام
توصیه می‌شود هرچه زودتر قبل از پیشرفته بیماری و تشدید آسیب بافتی ناحیه برای دریافت درمان مناسب خود مراجعه کنید در مراحل ابتدایی اطلاع به این بیماری شانس بهره بردن از درمانهای دارویی و نتیجه مطلوب گرفتن از آن وجود دارد ولی با به تاخیر انداختن روند درمان باعث وخیم شدن بیماری شده دیگر به درمان دارویی پاسخ مناسب نداده نیاز به جراحی پیدا خواهید کرد بنابراین به سلامت خود اهمیت داده هرچه زودتر برای بهبودی خود اقدام کنید و مراقب باشید دچار یبوست و اجابت مزاج پرفشار نشوید

سعید

من قبلا شقاق مقعد داشتم ولی خوب شده بود . مسافرت ۱۰روزه داشتم و رانندگی کردم الان بعدازمدفوع خیلی کم خون دردستمال کاغذی هست

clinic
Reply to  سعید

با سلام
لازم است برای بررسی از نظر بازگشت بیماری و یا ابتلا به بیماری مقعدی دیگری انواع بیماری‌های گوارشی حضوری مراجعه کرده تحت معاینه بالینی و بررسی های دقیق آزمایشگاهی قرار بگیرید خونریزی مقعدی نشانه وجود بیماری در شما بوده که نیاز به پیگیری دارد و بنابراین به سلامت خود اهمیت داده برای دریافت درمان مناسب خود اقدام کنید.

دانيال

سلام
چند وقتي جاي مقعدم احساس سوزش ميكنم
يك مدت خوب بود ولي دچار يبوست شدم و هنگام دفع مدفوع زور زيادي زدم كه با چند قطره خونريزي همراه بود
حالا دوباره همون احساس سوزش رو دارم
قبلاً مواد مخدر مصرف ميكردم و يبوست زياد داشتم
مريضي صرع هم دارم و قرص دپاكين مصرف ميكنم
خيلي ميسوزه جوري كه وقتي راه ميرم اذيت ميشم

clinic
Reply to  دانيال

با سلام
شما به سبب ابتلا به یبوست در طولانی مدت و عدم توجه به کنترل آن و دفع مدفوع سخت و زورکی که باعث ایجاد بیماری شقاق و ترک بافتی در دیواری مقعد شدید که با سوزش همراه است اگر به سلامت خود اهمیت می دهید هر چه زودتر برای دریافت درمان مناسب آن اقدام کنید زیرا در مراحل ابتدایی ابتلا به بیماری شانس بهره‌بردن از درمان‌های دارویی ساده را خواهید داشت و در مدت کوتاه بهبود پیدا می کنید در غیر این صورت بیماری پیشرفت کرده و می‌تواند به درمان‌های سخت و طولانی مدت نیاز پیدا کند.

دختر

سلام خسته نباشید؛ ناشنوام.ببخشید من مدتی است هنگام دفع مدفوع دچار درد و سوزش بدی در ناحیه مقعد میشم؛ طوری که احساس می کنم اطراف مقعد زخم های شدیدی وجود داره اما در ظاهر چیزی نیست و این سوزش فقط هنگام دفع مدفوع نمایان میشه؛ خیلی درد داره تموم نشد.چیکارکنم.خیلی ممنون میشم کمکم کنید.🙁🙁🙁

clinic
Reply to  دختر

با سلام درد و سوزش در ناحیه مقعد از نشانه های وجود بیماری قطعی هموروئید و یا فیشر باشد لازم است برای بررسی وضعیت ناحیه حضوری مراجعه کرده معاینه شوید در صورتی که در مراحل ابتدایی ابتلا به بیماری مراجعه کنید می توانید از درمان های ساده و کوتاه مدت استفاده کرده و با سرعت بیشتری بهبود پیدا کنید اما اگر در روند درمان خود تغییر ایجاد کنید بیماری پیشرفت کرده با تشدید وخامت ناحیه و بروز علایم آزار دهنده دیگر روند درمان را نیز سخت و طولانی خواهد کرد بنابراین به سلامت خود اهمیت این موضوع را هرچه زودتر… Read more »

پیمان

زخم منفرد رکتوم ایا با لیزر و بوتاکس قابل درمان هست ؟ زخم از دهانه معقد ۴ سانت فاصله داره و اسپاسم دارم

clinic
Reply to  پیمان

با سلام
بله امروز امکان جراحی سخت ترین بیماری های ناحیه مقعد با کمک روش های لیزری بدون درد و خونریزی و بدون نیاز به بیهوشی عمومی و یا بستری شدن در بیمارستان های تحت بی حسی موضعی وجود دارد لازم است برای بررسی وضعیت بیماری خود قبل از تشدید آن و بروز علایم آزاردهنده دیگر حضوری مراجعه کنید تا هرچه سریعتر تحت درمان مناسب قرار بگیرید.

فرهاد

سلام خسته نباشين الان يك ماه هست خونريزي شديد و بالشتك معقدة باد كرده لطفا راهنماييم كنين ممنون ميشم

clinic
Reply to  فرهاد

با سلام
ابتدا باید حضوری مراجعه کرده تحت معاینه بالینی قرار میگیرد اگر خونریزی ناحیه مقعدی فعال باشد ممکن است به درمان‌های دارویی پاسخ نداده نیاز به جراحی داشته باشد در هر حال بدون بررسی وضعیت شما حضوری نمی‌توان راهکار درمانی مناسب داد بهتر است قبل از بروز علائم آزاردهنده دیگر و یا قرار گرفتن در معرض عارضه کم خونی برای درمان خود اقدام کنید

مهدی

سلام یکسال گرفتار درد در ناحیه مقعد به علت زخم شقاق و بواسیر داخلی هستم تا یه ذره مدفوع از حالت عادی سفت تر بشه شروع به درد و خونریزی میکند انواع داروها رو مصرف کردم

clinic
Reply to  مهدی

با سلام تا زمانی که مشکل یبوست خود را کنترل نکنید احتمال بروز علائم آزاردهنده بعد از درمان های گسترده تر بیماری نیز وجود دارد بنابراین باید تغییراتی در سبک زندگی و رژیم غذایی خود ایجاد کنید حتما میزان مایعات مصرفی را افزایش داده روغن زیتون همراه غذا استفاده کنید میوه سبزیجات آلو و انجیر خشک و گلابی به کنترل یبوست شما کمک می کنند پیاده‌روی داشته ورزش منظم کنید از به تاخیر انداختن اجابت مزاج خود خودداری کنید و به محض احساس نیاز به دفع خود را به سرویس بهداشتی برسانید. سپس برای بررسی وضعیت بیماری خود مراجعه کنید… Read more »

علیرضا

سلام.در هنگام دفع در روده زور غیرمعمول و تقریبا زیاد وجود دارد. (با اینکه مواد دفعی دیگر وجود ندارد.)
برای رفع این زور چه باید بکنم؟
در ضمن من یک سال پیش یک بار عمل جراحی هموروئید انجام داده ام ، و الان یک شکاف در قسمت داخلی مقعدم ایجاد شده است. برای بهبود این زخم چه دارویی استفاده بکنم ؟ زایلو ژل (لیدو کائین 2درصد) مناسب هست؟
لطفا به این دو سئوال من پاسخ دهید. با تشکر

clinic
Reply to  علیرضا

با سلام
به احتمال زیاد دچار بازگشت بیماری هموروئید قبلی و یا ابتلا به بیماری دیگری به نام فیشر شده باشید که لازم است برای بررسی و تشخیص قطعی آن و دریافت درمان مناسب حضوری مراجعه کنید احساس زور وارد شده و پری رکتوم نیز به خاطر همین بیماری ایجاد شده اجازه مصرف خودسرانه دارو نداشته و لازم است حتما بیماری خود را قبل از وخیم شدن آن پیگیری کنید در صورت مراجعه فوری شانس بهره‌بردن از درمان دارویی را خواهید داشت در غیر این صورت بیماری پیشرفت کرده مجدد نیاز به جراحی پیدا خواهید کرد.

زینب

من شقاق مقعددارم داروی دلتیازم ستاپمادتموم کردم خوب نشودم اگرنیتروگلیسرین استفاده کنم خوب نشوم چکارکنم عفونت ندارم تنگی داخل مقعددارم 28 سالمه سه سال پیش زایمان طبیعی داشتم

clinic
Reply to  زینب

با سلام
در صورتی که بیماری به درمان دارویی پاسخ ندهد نیاز به جراحی وجود دارد که البته امروزه دیگر نیاز به انجام جراحی های سنتی و بستری چند روز در بیمارستان نخواهد بود می‌توانید این جراحی را تحت بی حسی موضعی و سرپایی در بیمارستان انجام دهید به صورتی که در همان روز مراجعه مرخص شده و روز بعد به زندگی عادی روزمره خود بازگردید نیاز به مراقبت و استراحت طولانی مدت نداشته باشید.

پیمان

دکتر من در ناحیه رکتوم زخم عمیقی دارم ایا با روش لیزر قابل درمان هست ؟

clinic
Reply to  پیمان

با سلام
بله نگران نباشید امروز سخت ترین و پیشرفته ترین مراحل بیماری های ناحیه مقعد و نشیمنگاه با کمک روشهای نوین لیزری بدون درد و خونریزی تحت بی حسی موضعی و در محیط کلینیک خارج از محل عفونی بیمارستان و یا بدون نیاز به قرار گرفتن در معرض عوارض داروهای بیهوشی سرپایی قابل درمان خواهد بود به صورتی که در همان روز مراجعه مرخص شده از روز بعد به زندگی عادی خود باز گردید حتی به محیط کار رفته نیاز به مراقبت به استراحت طولانی مدت روش های سنتی نداشته باشید.

تلفن : ۰۲۱۸۶۰۸۴۹۶۱ - ۰۹۱۹۸۷۷۰۲۸۴
تماس واتساپ اینستاگرام